Wpisy na blogach: „Odpoczywać trzeba się nauczyć.”

Na blogu „Hello Zdrowie” ukazał się interesujący wpis dotyczący umiejętności odpoczywania, wypalenia zawodowego, stresu i zmęczenia. Warto przeczytać!

Psychoterapia Psychodynamiczna w Gdańsku„Po intensywnym i wyczerpującym tygodniu pracy pojawia się on – wolny dzień. Z jednej strony cieszysz się, że w końcu odpoczniesz, z drugiej – czujesz ogromny stres i napięcie, by ten dzień jak najlepiej wykorzystać. I w efekcie nie odpoczywasz, bo po prostu nie potrafisz. No to się naucz!

Odpoczynek, choć brzmi to absurdalnie, to czynność, której trzeba się nauczyć. Jak każdej innej. Szczególnie gdy nie potrafimy spędzić kilku minut na bezczynności, a każdy wolny dzień jest dla nas okazją do szukania sobie kolejnych zadań do wykonania – odrabiania zaległości w pracy, prania firan czy załatwienia sprawy na drugim końcu miasta. ‒ Mamy nawyk działania, wydaje nam się, że czas powinien być zaplanowany do ostatniej minuty. Nawet odpoczynek musi być według nas najbardziej efektywny i aktywny, bo w przeciwnym wypadku „marnujemy weekend” – mówi psycholog Igor Rotberg. A taki „reset” dla umysłu jest konieczny. Ciągła praca na wysokich obrotach angażujących nasz umysł może doprowadzić m.in. do wypalenia zawodowego, a nieustanny stres obniża odporność organizmu.

Napinasz się zatem wewnętrznie i rozkazujesz sobie: „Dziś jest ten dzień. Koniecznie muszę odpocząć! Koniec kropka”. Pierwsza myśl, która przychodzi do głowy? Leżenie na kanapie. Nie trzeba nic robić i można się beznamiętnie wpatrywać w telewizor. Taki rodzaj odpoczynku wbrew pozorom może nie być dla nas całkiem satysfakcjonujący. Mimo że jest to odpoczynek dla ciała, szczególnie dla osób pracujących fizycznie, umysłowi niewiele daje. Słowem, to pójście po linii najmniejszego oporu.

Często też w swoich aktywnościach kierujemy się raczej modą, a nie własnymi upodobaniami. ‒ Ludzie często odpoczywają snobistycznie, np. fundując sobie skok na bungee. Pytanie, czy rzeczywiście robi się to po to, by odpocząć ‒ mówi psycholog Tomasz Łysakowski w audycji „Na cztery ręce” w radiowej Czwórce. ‒ Zastanówmy się, czy odpoczywamy dla nas samych, czy też tylko po to, by opowiedzieć innym, gdzie byliśmy, co zrobiliśmy. W takiej sytuacji nie tylko nie odpoczniemy, ale będziemy odczuwać jeszcze większy stres. Martwimy się, czy nasza forma odpoczynku robi wystarczająco dobre wrażenie – dodaje Łysakowski. (…)”


całość jest dostępna tutaj:

www.hellozdrowie.pl/psychologia/odpoczywac-trzeba-sie-nauczyc/strona/1


PSYCHOLOG GDAŃSKPSYCHOTERAPIA PSYCHODYNAMICZNA W GDAŃSKU

Portale internetowe: „Pracoholizm, czyli jak wypoczywać po pracy, żeby wypocząć.”

Na blogu „Strefa Psyche SWPS” pojawił się krótki artykuł o pracoholizmie. Autorem jest dr hab. Sylwiusz Retowski, psycholog pracy i organizacji. Zapraszam do zapoznania się:

Gabinet Psychoterapii Gdańsk„Coraz częściej w różnego typu mediach wymienia się określenie „pracoholizm”. Z jednej strony menadżerowie przyznają, że idealny pracownik powinien być w pełni dostępny, skrajnie oddany pracy, gotowy do poświęcenia swojego życia osobistego dla firmy. Z drugiej jednak strony coraz więcej jest dowodów na to, jak negatywne są skutki takiego „uzależnienia od pracy”. Jak współcześnie definiuje się pracoholizm?

Z psychologicznego punktu widzenia wiele jest różnych sposobów tłumaczenia, dlaczego i kiedy ludzie stają się pracoholikami. W relatywnie wielu koncepcjach teoretycznych powtarza się jednak jeden motyw – „przymusu pracy”. U pracoholików motywacja do pracy ma wyraźnie wewnętrzny charakter, nie wynika ani z zewnętrznych wymagań otoczenia społecznego (np. wymagań szefa), ani z dążenia do przyjemności, jaką można odczuwać w pracy, ani nawet z dążenia do dobrobytu materialnego. Charakterystyczne jest to, że w sytuacji, gdy pracoholik nie zajmuje się pracą – pojawiają się u niego różne negatywne emocje, pojawia się stres i poczucie winy. Nie ulega wątpliwości, że pracoholicy mają problem z wypoczynkiem, który nie stanowi dla nich miłego i wyczekiwanego oderwania się od wykonywanej pracy. Praca zawodowa jest więc pewnego rodzaju ucieczką od przykrych emocji związanych z życiem pozazawodowym.

W tym kontekście pojawia się ciekawe pytanie, jak wypoczywać po pracy, aby dobrze wypocząć? Jak, wykonując na co dzień mocno angażującą pracę, uniknąć losu pracoholika? (…)”


cały artykuł jest dostępny na portalu „Strefa Psyche SWPS”:

www.swps.pl/strefa-psyche/blog-strefy-psyche/11842-pracoholizm-czyli-jak-wypoczywac-po-pracy-zeby-wypoczac


PSYCHOTERAPIA W GDAŃSKUGABINET PSYCHOTERAPII GDAŃSK