Kampanie społeczne: „Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego.”

10 października obchodzony jest Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego. Jego głównym celem jest rozpowszechnianie wiedzy na temat zdrowia psychicznego oraz motywowanie do leczenia i zgłaszania się po pomoc psychoterapeutyczną i psychiatryczną.

Gabinet Psychoterapii GdańskŚwiatowa Federacja Zdrowia Psychicznego (ang. World Federation for Mental Health, działająca od 1948 roku) ustanowiła dzień 10 października Światowym Dniem Zdrowia Psychicznego (ang. World Mental Health Day, WMHD), z inicjatywy sekretarza generalnego organizacji Richarda Huntera. Pierwsze obchody odbyły się w 1992 roku. Z każdym rokiem Światowa Organizacja Zdrowia (ang. World Health Organization, WHO) ogłasza hasło przewodnie, pod którym ten dzień jest obchodzony. Tegoroczne hasło brzmi: „Dignity in mental health” („Godność w zakresie zdrowia psychicznego”). Tysiące ludzi z zaburzeniami psychicznymi na całym świecie są pozbawieni podstawowych praw człowieka. Są oni nie tylko dyskryminowani, napiętnowani i zepchnięci na margines, ale podlegają również emocjonalnemu i fizycznemu znęcaniu się zarówno w ośrodkach zdrowia psychicznego jak i w swoich społecznościach. Słaba jakość opieki psychoterapeutycznej i psychiatrycznej oraz brak wykwalifikowanych pracowników służby zdrowia prowadzą do dalszych naruszeń. W tym roku kampania ma na celu podniesienie świadomości na temat tego, co można zrobić, by zapewnić osobom z zaburzeniami psychicznymi życie z godnością. Światowy Dzień Zdrowia Psychicznego skupia uwagę na tematyce praw człowieka, szkolenia pracowników służby zdrowia, przestrzegania świadomej zgody na leczenie, rozpowszechniania w życiu publicznym wiedzy na temat zaburzeń psychicznych. Na stronie internetowej WHO (www.who.int/features/2015/mental-health-care-india/en/) można przeczytać o hinduskiej, 10-letniej dziewczynce Shamma, która cierpiała na schizofrenię. Historia pokazuje jej długą drogę do uzyskania profesjonalnej pomocy psychiatrycznej. Szamma i jej rodzina przetrwała wiele trudności: począwszy od lokalnej społeczności, która podejrzewała ją o uprawianie czarnej magii i opętanie, poprzez wykluczenie społeczne, problemy z rówieśnikami w szkole- by w końcu uzyskać niezbędną pomoc i trafną diagnozę w lokalnej placówce zdrowia. W jej przypadku udało się zmienić myślenie o jej stanie psychicznym, jednak dostęp do opieki zdrowotnej w Indiach jest dramatycznie niski: na 1 mln mieszkańców przypada średnio 3 lekarzy psychiatrów i jeszcze mniej psychologów. Jednym z wyzwań programu („The Quality Rights Project”), dzięki któremu można było uruchomić placówkę, w której leczy się Shamma jest zmiana nastawienia panującego wśród społeczności. W Indiach pokutuje przekonanie, że osoby z chorobą psychiczną nie są zdolne do podejmowania znaczących decyzji o swoim życiu i funkcjonowania w społeczeństwie. Lekarze pracujący przy tym projekcie mówią, że paradoksalnie najtrudniejsza jest zmiana postawy pracowników służby zdrowia.


GABINET PSYCHOTERAPII GDAŃSKPSYCHOTERAPIA W GDAŃSKU

Portale internetowe: „Przymusowe leczenie w anoreksji.”

Gabinet Psychoterapii w GdańskuArtykuł dotyczący przymusowego leczenia psychiatrycznego anoreksji ukazał się na portalu internetowym „Psychiatria.pl”:

Anorexia nervosa czyli jadłowstręt psychiczny jest zaburzeniem odżywiania, dotykającym coraz większą grupę młodych osób. Obniża się początkowy wiek zachorowań – zdarza się, że chorują dzieci, już w wieku 10-11 lat. Tymczasem jest to zaburzenie związane z największą śmiertelnością spośród wszystkich zaburzeń psychicznych – badania wskazują nawet na 18% wskaźnik w grupie osób w wieku 20-30 lat.[1] Często zdarza się, iż chorzy odmawiają poddania się leczeniu. Jakie są zatem możliwości udzielenia im pomocy?

Objawy i przebieg

Przyjęcie pacjenta na oddział psychiatryczny bez jego zgody jest opisane w Ustawie o ochronie zdrowia psychicznego z 1994 roku. Przymusowa hospitalizacja dotyczyć może wyłącznie osób chorych psychicznie – takich, które wykazują zaburzenia psychotyczne oraz upośledzonych umysłowo lub wykazujących „inne zakłócenia czynności psychicznych”. Anoreksja nie spełnia tych warunków, co teoretycznie wyklucza pacjentów z tym rozpoznaniem z obligatoryjnego leczenia. Sytuacja zmienia się jednak, kiedy anoreksji towarzyszą inne zaburzenia – takie jak depresja czy urojenia, które w przebiegu tego schorzenia występują dość często.

Wówczas to właśnie te „dodatkowe” objawy mogą stać się przyczyną przyjęcia pacjenta na oddział szpitalny. Innym rozwiązaniem ratującym życie może być przyjęcie chorego na oddział somatyczny. Może mieć to jednak miejsce dopiero w stanie bezpośredniego zagrożenia utraty życia (np. kiedy wskaźnik BMI jest mniejszy niż 13,5). Wtedy lekarz może przyjąć pacjenta na oddział, traktując to jako stan wyższej konieczności. Należy jednak mieć świadomość, iż takie postępowanie – choć ratujące życie – może mieć negatywny wpływ na stan psychiczny pacjenta, podważając jego elementarne prawo do samostanowienia. Sytuacja jest dodatkowo o tyle skomplikowana, że anoreksji towarzyszy zaburzenie obrazu własnego ciała; wskutek zmian metabolicznych może również dojść do zaburzenia prawidłowej pracy mózgu, co praktycznie uniemożliwia podjęcie przez pacjenta prawdziwie „świadomej” decyzji odnośnie własnego leczenia. W praktyce zdarza się, iż rodziny osób cierpiących na anoreksję dążą do ich ubezwłasnowolnienia, co otwiera możliwość zastosowania przymusowego leczenia.”


cytat został zaczerpnięty ze strony internetowej portalu „Psychiatria.pl”:

http://www.psychiatria.pl/porada/przymusowe-leczenie-w-anoreksji/4336.html


GABINET PSYCHOTERAPII W GDAŃSKUTERAPIA GDAŃSK