Wykłady i spotkania psychologiczne w Trójmieście: Film na kozetce – pokaz filmu „El Club”.

31 stycznia 2016 r., w niedzielę o godz. 16:00, odbędzie się kolejne spotkanie z cyklu „FILM NA KOZETCE!”. Tym razem pokazany zostanie chilijski dramat w reż. Pablo Larraina, „EL CLUB”. Film zdobył w tym roku nagrodę Srebrnego Niedźwiedzia w Berlinie, był również nominowany do tegorocznej nagrody Złotego Globu.

Psychoterapia Psychodynamiczna GdańskW dyskusji o filmie udział wezmą: Hanna Stanek-Gajowniczek, psychoterapeuta psychoanalityczny, członek Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychoanalitycznej i kandydat Polskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego.W latach 1999-2008 prowadziła seminaria z diagnozy klinicznej w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie. Pracuje klinicznie od 20 lat.

Drugim gościem będzie Adam Nalepa, reżyser teatralny i dyrektor artystyczny Fundacji Teatru BOTO, autor znakomitych spektakli wystawionych na deskach Teatru Wybrzeże: „Blaszanego bębenka”, „Nie-Boskiej komedii”, „Czarownic z Salem i Faraona”. Dyskusję poprowadzi Tomasz Garstkowiak.

„Przez pierwsze kilka, kilkanaście minut oglądamy szereg scenek rodzajowych. Czterech starszych mężczyzn w towarzystwie jednej kobiety przechadza się skrajem morza, śledzi przebieg psiej gonitwy, spędza spokojne chwile w jakimś domostwie. Telewizja, ciepłe kapcie, gazetka. Reżyser bardzo powoli odkrywa przed nami prawdziwą naturę tego, na co patrzymy. Choć mężczyźni nie modlą się, noszą zwyczajne ubrania, nie wykazują żadnych przejawów duchowości, okazują się księżmi. A dom w miasteczku na chilijskiej prowincji, w którym mieszkają pod okiem pewnej zakonnicy, to miejsce zesłania. Niepozorna codzienność stanowi jedynie przykrywkę, dywan, pod który zamieciono brudy. Lecz kiedy w progu staje nowy lokator, status quo zostaje zaburzone. W ślad za skazanym na banicję księdzem do mieściny przybywa bowiem jego były wychowanek. Oskarża on duchownego o seksualne wykorzystywanie i zaczyna zagrażać obłudnej społeczności. (…)”

[fragment recenzji zaczerpnięty z portalu internetowego „Filmweb.pl”]


więcej o spotkaniu oraz o całym cyklu „Film na kozetce” można przeczytać tutaj:

www.facebook.com/Film-na-kozetce-680275761984409


PSYCHOLOG W GDAŃSKUPSYCHOTERAPIA PSYCHODYNAMICZNA GDAŃSK

Wpisy na blogach: „Ciało pamięta. Dlaczego traumy pozostawiają bolący ślad w naszym ciele?”

Na blogu „Psychologia Wyglądu” ukazał się artykuł dotyczący pamiętania przez ciało traumatycznych wydarzeń a także o objawach psychosomatycznych. Autorką tekstu jest dr psychologii, Agnieszka Widera-Wysoczańska:

Psychoterapia Psychodynamiczna w Gdańsku„Uważa się obecnie, że osoby po przebytej traumie zachowują utajoną pamięć traumatycznych zdarzeń w swoich mózgach i ciałach. Pamięć ta często wyraża się w objawach zespołu stresu pourazowego – koszmarach, flashbackach, reakcjach przestrachu i zachowaniach dysocjacyjnych. W gruncie rzeczy ciało takiej osoby nie pozwala o sobie zapomnieć. Dr Peter Levine wyjaśnia, że trauma jest po prostu nie do końca rozładowaną energią, która została zmobilizowana w organizmie w momencie zagrożenia życia (tak nasze ciało traktuje każdy upadek czy nawet drobną stłuczkę samochodową, nie mówiąc już o poważniejszych przekroczeniach granic ciała i psyche). Jeżeli ta energia pozostanie uwięziona w organizmie, może latami chaotycznie szukać wyjścia, tworząc najrozmaitsze nieswoiste objawy. Jeżeli jednak świadomie ją rozpoznamy, możemy pozwolić ciału ją delikatnie rozładować i znowu wprawić w ruch naturalny przepływ energii witalnej w całym organizmie.

Co ciało chce nam przekazać?

Pani B. często brakuje tchu, ciągle jest spięta bez powodu. Serce skacze jej w piersi, a razem z nim ciśnienie. Nie może spać, nie ma apetytu, a innym razem objada się bez opamiętania, no i te okropne bóle głowy. Cierpi, a lekarze mówią, że nic jej nie dolega.

Wiele osób podobnych do pani B. po wizytach u różnych specjalistów słyszy w końcu: „Ma pani nerwicę”. Tak trafiają do psychologa. W trakcie terapii docierają do przyczyny fizycznych problemów. Często leży ona w doznanej przemocy, o której osoba „zapomniała” lub której nigdy nie łączyła z bólem ciała.

W jaki sposób ból psychiczny wynikający z doznanych urazów wiąże się z chorobą ciała? Związek nie jest do końca jasny. Sądzi się, że niepokój powstały w wyniku doświadczonego urazu powoduje wzmożoną czujność na „niebezpieczeństwa” wokół, niezależnie od tego, czy istnieją one obiektywnie, czy nie. Powstaje nadmierny przymus sprawowania kontroli nad otoczeniem, związany z przekonaniem, że nawet drobna niemożność ochrony siebie prowadzić może do katastrofy. Niepokój dręczący osobę automatycznie pobudza jej ciało. Tak powstają problemy psychosomatyczne. Są one bardziej skutecznym sposobem zwrócenia na siebie uwagi, wołania o pomoc lub utrzymania bezpieczeństwa przez kogoś, kto nauczył się, że pokazywanie bólu psychicznego nie jest poważnie traktowane przez otoczenie.

Dzieci alkoholików

Dom alkoholika zagraża żyjącym w nim dzieciom. Stres kumulowany wewnątrz ciała wpływa na ich stan zdrowia. Dzieci alkoholików częściej niż inne narzekają na bóle głowy, płytki, nerwowy i czujny sen, bóle brzucha i nudności, rozstrój żołądka, nerwowe tiki, zmęczenie i znużenie. Częściej też chorują na alergie, astmy, anemie i przeziębienia. Kobiety mówią o problemach z jedzeniem: nadwagą lub niedowagą. Kłopoty te pojawiają się już we wczesnym dzieciństwie i nasilają się w życiu dorosłym.

Ania podczas terapii mówiła: „Przez wiele dni jadłam mało. A potem zaczynało się… Gdy się objadałam, najpierw czułam przyjemność w połykaniu dużej ilości pokarmu. W pewnym momencie zaczynałam mieć poczucie winy, że nie dbam o siebie, że znowu będę gruba. I to poczucie winy powodowało, że… jadłam jeszcze trochę. Uczęszczałam na różne programy odchudzające, ale efekty były krótkotrwałe, to wzmagało rezygnację. Teraz wiem, że moje nadmierne jedzenie było sposobem radzenia sobie z niskim poczuciem własnej wartości. W ten sposób mogłam stłumić złość na rodziców zajętych alkoholem i pokazać im, że cierpię. Nie potrafiłam wyrazić tej złości. Gdy zaakceptowałam siebie, polubiłam swoje ciało i nauczyłam się wyrażać uczucia wprost, kłopoty z jedzeniem minęły”. (…)”


całość jest do przeczytania na stronie internetowej:

www.psychologiawygladu.pl/2015/06/ciao-pamieta-dlaczego-traumy.html


PSYCHOLOG GDAŃSKPSYCHOTERAPIA PSYCHODYNAMICZNA W GDAŃSKU

Animacje: „Freshman Year”

Na portalu internetowym „Dwutygodnik.com” ukazał się artykuł opisujący krótką grę komputerową autorstwa Niny Freeman. Animacja w obrazowy i wstrząsający sposób opowiada o przemocy seksualnej:

Psychoterapia Psychodynamiczna w Gdańsku„Raporty i statystyki dotyczące przemocy seksualnej mają to do siebie, że nie do końca wiadomo, co jest bardziej przygnębiające – one same czy świadomość, że faktyczna skala zjawiska jest co najmniej kilkukrotnie większa niż odnotowane przypadki. Znaczna większość pozostaje niezgłoszona, z rozmaitych powodów – wstydu, strachu, przekonania o braku zrozumienia i pomocy, z którymi często spotyka się ofiara. Czasem również ze względu na wpojone przez kulturę gwałtu przeświadczenie, że „przecież nic takiego się nie stało”.

Doświadczenia przemocy seksualnej – zwłaszcza tej pozornie nieszkodliwej – bywają trywializowane, a przecież za każdym kryje się osobisty dramat. Jedną z takich historii opowiada autobiograficzna gra „Freshman Year” (2015) Niny Freeman, kilkuminutowa przeglądarkowa miniaturka, operująca głównie tekstem, ręcznie malowanymi obrazami i niepokojącą ścieżką dźwiękową.

„Freshman Year” to wspomnienie pewnego wieczoru z pierwszego roku studiów Freeman, kiedy to umówiła się z przyjaciółką w barze. Ta przez dłuższy czas nie pojawia się, bohaterka przykuwa zaś uwagę bramkarza. Ich rozmowa, początkowo sympatyczna i niezobowiązująca, staje się coraz bardziej niekomfortowa, aż niespodziewanie kończy się molestowaniem. Choć „Freshman Year” nie epatuje drastycznymi szczegółami, a do gwałtu ostatecznie nie dochodzi, osoby mające za sobą podobne bolesne doświadczenia powinny podejść do gry ze szczególną ostrożnością (lub nie grać wcale, jeśli obawiają się zbyt silnej emocjonalnej reakcji).

W trakcie gry mamy kilka wyborów – możemy zdecydować, co przed wyjściem na siebie włożymy, na ile drinków sobie pozwolimy, jak rozmowni będziemy w początkowym kontakcie z bramkarzem. Finał jest jednak zawsze taki sam; żaden z powyższych wyborów nie ma dla przebiegu zdarzeń znaczenia. Jest to rozwiązanie nietypowe z punktu widzenia projektowania gier – większość tytułów przyzwyczaja nas raczej do poczucia sprawczości i panowania nad sytuacją – za to odpowiada smutnym realiom tego typu zdarzeń, w których kontrola ofiary nad sytuacją i możliwości zapobieżenia niechcianemu kontaktowi są zwykle złudne. W kulminacyjnym momencie statyczne obrazy i partie tekstu ustępują miejsca krótkim, dynamicznym cięciom, co odbiera nam nawet wcześniejszą sposobność przeklikiwania się przez opowieść we własnym tempie. (…)”


cały artykuł jest do przeczytania tutaj:

http://www.dwutygodnik.com/artykul/6055-bezsilnosc-w-obrazach.html


gra jest dostępna tutaj:

http://ninasays.so/freshmanyear/


 TERAPIA GDAŃSKPSYCHOTERAPIA PSYCHODYNAMICZNA W GDAŃSKU

Wywiady: „Przez dotyk.”

Na stronie internetowej czasopisma „Więź” ukazał się wywiad z psychoterapeutą, psychoanalitykiem Cezarym Żechowskim. Rozmawiają Marianna Olszańska i Cezary Gawryś:

Psychoterapia Psychodynamiczna w Gdańsku„Czym dla małego dziecka jest jego ciało? 

U małego dziecka ciało i psychika istnieją bardzo blisko siebie, są nierozerwalne i prawie nierozróżnialne. Kiedy jednak mówimy o ciele, trzeba odróżnić ciało rzeczywiste od obrazu ciała. Według Michaela Probsta obraz własnego ciała to wszystkie myśli, fantazje, emocje dotyczące ciała, a także nasze doznania percepcyjne, decydujące o tym, jak postrzegamy swoje ciało, jak je odczuwamy, jak o nim myślimy, jakie mamy o nim wyobrażenie. Wszystko to razem jest integrowane w postaci wizerunku własnego ciała. W przypadku małego dziecka trudno jeszcze mówić o wizerunku ciała – ciało jest dzieckiem i dziecko jest ciałem.

Na tym wczesnym etapie rozwoju dziecko i jego psychika są bardzo mocno powiązane z matką, która przez opiekę, jaką otacza dziecko, przez miłość, bliskość i swoje emocje pozwala na wytworzenie się pierwotnego „ja” dziecka. To pierwotne „ja” jest bardzo silnie powiązane z ciałem. Didier Anzieu, wybitny psychoanalityk francuski, używał sformułowania „skórne ja” i uważał, że kontakt matki z dzieckiem, a więc dotyk , pieszczoty, wszystkie czynności związane z opieką mają ogromny wpływ na tworzenie się „ja” dziecka i na formowanie się granicy między jego „ja” a światem zewnętrznym. To „skórne ja” wywiera fundamentalny wpływ na rozwój procesów percepcji, poczucia spójności, oparcia, integracji i tożsamości. Dla każdego człowieka jego naturalną granicą jest skóra, granica ta tworzy się również w naszej psychice.

Skoro „skórne ja” ma tak fundamentalne znaczenie, to uzasadnione wydaje się twierdzenie, że „pierwszy dotyk” po narodzinach ma zasadniczy wpływ na późniejszy stosunek człowieka do swego ciała?

Ten „pierwszy dotyk” opisywany był w bardzo różny sposób. Donald W. Winnicott sformułował koncepcję holdingu – uważał, że matka czy ojciec, trzymając dziecko w ramionach, zapewniają mu rodzaj bezpieczeństwa, które chroni je przed lękiem i pozwała na wytworzenie się jakiejś wewnętrznej spójności i integralności. O holdingu można mówić także w szerszym wymiarze – psychicznym i emocjonalnym. Wówczas rodzic ogarnia to wszystko, co dzieje się z dzieckiem. To właśnie mogłaby wyrażać metafora „pierwszego dotyku” – matka, ojciec albo opiekunka trzyma dziecko na rękach, ale jednocześnie ogarnia emocjonalnie. Inny psychoanalityk, Wilfred R. Bion, posługiwał się metaforą kontenera, pojemnika – jego zdaniem matka jest takim właśnie pojemnikiem czy kontenerem, który zawiera w sobie dziecko. Ono jest obecne w niej, w jej przeżyciach, emocjach, umyśle, a poprzez to uczestniczy ona w regulacji bardzo głębokich procesów psychicznych dziecka i wytwarzaniu się jego mentalnego świata. (…)”


cały tekst jest do przeczytania tutaj:

www.wiez.pl/czasopismo/;s,czasopismo_szczegoly,id,554,art,15283


 TERAPIA GDAŃSKPSYCHOTERAPIA PSYCHODYNAMICZNA W GDAŃSKU

Wywiady: „Najpierw skrzywdzone, potem karane.”

Gabinet Psychoterapii GdańskNa łamach „Wysokich Obcasów” ukazał się wywiad dotyczący przestępczości seksualnej. Rozmawiają redaktorka gazety, Bożena Aksamit i prof. Maria Beisert:

Przychodzi do mnie dziewięcioletnia córka i mówi: „Mamo, przytulaliśmy się z nauczycielem na wuefie”. Jak się zachować?

Poprosić: „Powiedz coś więcej”. Ten nauczyciel mógł klepnąć dziewczynkę w plecy albo objął ją ramieniem i powiedział: „OK, dzisiaj było świetnie”. Choć pani zapaliła się czerwona lampka, reakcja nie powinna być gwałtowna, można jeszcze spytać: „Czy chcesz teraz o tym porozmawiać?”. Moment wydaje się dobry, skoro córka sama przyszła. Jej zachowanie mogło być związane z dodatnią emocją i chciała podzielić się tym, że pan nagrodził ją dobrym gestem, albo ma wątpliwości i wypuściła próbny balon, żeby zobaczyć, co matka na to. Unikałabym krzyżowego ognia pytań: czy cię dotknął, gdzie, kiedy?

A gdy córka powie: „Mamo, wujek Marysi dotykał ją tam, gdzie nie powinien”?

Reagować tak samo. Należałoby dowiedzieć się, czy historia nie dotyczy naszego dziecka. Zdarza się, że maluchy tak sprawdzają, jaka będzie reakcja dorosłego. Jak już opowie i wiemy, że sprawa dotyczy Marysi, musimy ocenić, czy interwencja jest konieczna. Mamy do czynienia z bardzo delikatną sferą seksualną i wchodzenie na siłę z pomocą może zaszkodzić. Zachęciłabym córkę: „Super, że o tym mówisz, chodź, porozmawiajmy”.

Należy ją pochwalić?

Najpierw nagradzamy dziecko, że nam o tym powiedziało. Potem należy spytać, czy możemy o tym rozmawiać, czy Marysia na to pozwoliła, i podkreślić, że ja, mama, uważam, że należy tak zrobić. Dobrze by było wiedzieć, kim jest ta dziewczynka, czy jest zostawiona bez pomocy, a może ma troskliwych rodziców, ale woli powiedzieć koleżance. I ostatnia sprawa – musimy sprawdzić, czy Marysia nie zastrzegła tajemnicy. Jeśli tak, należy delikatnie zwolnić z niej córkę, czyli nakłonić ją, aby poprosiła koleżankę o zwolnienie z sekretu i wyjaśniła, że mama wie i chciałaby pomóc.

Taka droga ujawniania wykorzystań seksualnych jest częsta. Dziecko nie ma odwagi iść do rodziców, ale ufa komuś, kto jest na tym samym poziomie rozwoju, wie o nim, że nie wpadnie w panikę i zrozumie. Ofiara przemocy seksualnej zwierza się osobie bliskiej w nadziei, że razem znajdą rozwiązanie. Często nadzieja dotyczy tego, że koleżanka ma fajnych rodziców. (…)”


cały wywiad jest do przeczytania tutaj:

http://www.wysokieobcasy.pl/wysokie-obcasy/1,53664,15087257,Najpierw_skrzywdzone__potem_karane.html


PSYCHOLOG W GDAŃSKUGABINET PSYCHOTERAPII GDAŃSK

Prasa: „Bez przedawnienia.”

Gabinet Psychoterapii GdańskW „Polityce” ukazał się artykuł poruszający delikatną i ważną tematykę wykorzystywania seksualnego dzieci. Autorka tekstu jest Monika Stelmach:

” (…) Agata Baraniecka-Kłos robi wrażenie zadbanej kobiety sukcesu: mąż lekarz, dwójka udanych synów i własna firma. Mówi rzeczowo, doskonale zna prawo. Trzyma fason, dopóki nie przechodzi do wspomnień z dzieciństwa. Płacze, ale mimo emocji opowie, co ją spotkało, bo ma misję – założyła Fundację Stop Przedawnieniu, która walczy o zaostrzenie kar za nadużycia seksualne wobec dzieci. W 1976 r. ojciec 6-letniej wtedy Agaty, oficer marynarki, wypływa w służbowy rejs do Holandii, po czym oświadcza, że do Polski już nie wróci. Nigdy więcej go nie zobaczy. W życiu jej matki szybko pojawia się nowy mężczyzna – żonaty, prokurator. Kochanek matki bardziej jednak niż dorosłą kobietą jest zainteresowany 7-letnią dziewczynką. Pod pozorem pomocy przy odrabianiu lekcji przychodzi do jej pokoju albo zakrada się w nocy, gdy matka śpi. W pierwszych latach dotyka miejsc intymnych dziecka, potem regularnie je gwałci. Trwa to do 15 roku życia pasierbicy.

Tajemnica

Zanim Agata Baraniecka-Kłos opowiedziała o swoich doświadczeniach najpierw mężowi, a potem psycholożce i prokuraturze, milczała przez prawie 30 lat. W głowie kołatały jej wryte w mózg słowa ojczyma: „To musi zostać naszą tajemnicą, bo i tak nikt ci nie uwierzy”. Wszakże w jej rodzinnym miasteczku był personą: emerytowany prokurator, przed laty radny miejski, szef komisji bezpieczeństwa miasta i o mały włos prezydent Otwocka. – Myślałam, że zapomnę, że jakoś sobie z tym poradzę, ale wspomnienia wracają podczas intymnych sytuacji, w koszmarach sennych, przywołują je zapachy i obrazki z dzieciństwa.

Kiedy ofiary molestowania w dzieciństwie po latach decydują się w końcu opowiedzieć o swojej przeszłości, zwykle słyszą pytania: Dlaczego mówisz to dopiero teraz? Dlaczego tak długo milczałaś? – A ja przecież mówiłam o tym całe życie, tylko nikt mnie nie słuchał. Matce powtarzałam: nie chcę, żeby on z nami mieszkał, bo jest dla mnie niedobry. Nie pytała, co mam na myśli. Matki zazwyczaj nie pytają. Jak byłam starsza, to uciekałam z domu, samookaleczałam się, próbowałam popełnić samobójstwo. Przyjaciółce i mężowi wyznałam, że ojczym skrzywdził mnie najbardziej, jak tylko można skrzywdzić małą, niewinną dziewczynkę. Wiele lat nie byłam w stanie powiedzieć nic więcej – mówi Agata Baraniecka-Kłos.

Beata Pawlak-Jordan, psycholog, seksuolog, wyjaśnia, że molestowane małe dziecko nie rozumie i nie umie nazwać tego, co się dzieje. Wierzy nauczycielowi czy księdzu, bo od najmłodszych lat powtarza się mu, że dorosłych należy słuchać i szanować. Jeżeli sprawcą jest ktoś z najbliższej rodziny, sytuacja komplikuje się jeszcze bardziej, bo dziecko ma ambiwalentne uczucia – z jednej strony kocha ojca, wujka czy dziadka, a z drugiej czuje, że on je krzywdzi. Starsze dzieci są świadome, że dorosły nie powinien naruszać ich intymnej sfery, ale pojawia się myśl: to moja wina, pewnie go czymś prowokuję – co często sprawca dziecku wmawia. Sprawa jest jednoznaczna: winny zawsze jest tylko ten, który krzywdzi dziecko. Ono milczy, bo obawia się, że nikt mu nie uwierzy. I w końcu chce zapomnieć i normalnie żyć mimo strasznej przeszłości. (…)”


cały artykuł jest dostępny na stronie internetowej:

www.polityka.pl/jamyoni/1580701,1,ofiary-pedofilii.read


GABINET PSYCHOTERAPII GDAŃSKTERAPIA W GDAŃSKU

Konferencje, sympozja psychologiczne w Trójmieście: „Stres i trauma a zdrowie seksualne człowieka.”

Gabinet Psychoterapii GdańskW dniach 18 – 20 września 2015 roku odbędzie się konferencja interdyscyplinarna pod tytułem: „Stres i trauma a zdrowie seksualne człowieka”. Wydarzenie będzie miało miejsce w sopockiej siedzibie Uniwersytetu SWPS (ul. Polna 16/20).

Celem konferencji jest rozmowa o wpływie wielu sfer życia i funkcjonowania człowieka na jego zdrowie seksualne. Od dawna już wiadomo, że poziom stresu i trauma w ogromnym, niemalże zero-jedynkowym stopniu przekładają się na zdrowie psychiczne ludzi. Przekładają się również na zdrowie fizyczne. O wpływie zdarzeń, które potrafią wstrząsnąć człowiekiem i o napięciu nerwów, od którego współczesny człowiek nie może uciec porozmawiają specjaliści w tej dziedzinie. Przedstawią najnowsze doniesienia dotyczące badań nad seksualnością człowieka oraz stresu związanego z chorobami somatycznymi i psychosomatycznymi. Podzielą się nowymi metodami terapeutycznymi i diagnostycznymi. Konferencja ma również na celu promocję zdrowia seksualnego i zapobieganie konsekwencjom psychologicznych urazów na tle seksualnym. Być może, z większą samoświadomością, zgłaszaniem się po pomoc psychologiczną wcześniej, można by uniknąć chociaż pierwiastka cierpienia. Wśród zaproszonych gości znajdują się znani i cenieni specjaliści: prof. dr hab. Zbigniew Lew-Starowicz, prof. dr hab. Maria Beisert, prof. dr hab. Maria Lis-Turlejska, prof. dr hab. Tomasz Maruszewski, prof. dr hab. Bogdan Wojciszke, prof. dr hab. Krystyna Drat-Ruszczak, dr Andrzej Depko, dr Wiesław Czernikiewicz, dr Michał Starowicz.


Głowna tematyka wydarzenia będzie się koncentrowała wokół takich tematów jak: psychoterapia ofiar przemocy seksualnej, seksuologia sądowa, zespół stresu pourazowego w świetle nadużyć seksualnych, seksualność w chorobach somatycznych i psychopatologii.


POMOC PSYCHOLOGICZNA W GDAŃSKUGABINET PSYCHOTERAPII GDAŃSK

Kampanie społeczne: Projekt „Niezniszczalni.”

Psychoterapia GdańskW Wielkiej Brytanii powstał „Projekt Niezniszczalni”, który za pomocą fotografii stwarza przestrzeń do głosu osobom, które były ofiarami wykorzystywania seksualnego, gwałtu, przemocy w rodzinie lub pedofilii. Choć jest to smutny, przerażający i bolesny obraz, osoby, które odważyły się wziąć udział w Projekcie stają się bohaterami. Inspirują innych do wyjścia z cienia.  Przesyłając swoją wiadomość do świata, Ocaleni cytują oprawców lub używają słów, które zawsze pragnęli do nich skierować, lecz nigdy nie otrzymali takiej szansy.

 


Psychoterapia GdańskOrganizatorzy zachęcają do wzięcia udziału w Projekcie „Niezniszczalni”:

„Nie musisz pozostawać sam ze słowami, które nie dają Ci spokoju. Nie musisz przesyłać zdjęcia swojej twarzy, jeśli nie jesteś na to gotowy. Razem z nami użyj narzędzia mediów społecznościowych, aby odzyskać głos i przerwać milczenie.”


Fundacja „Ocaleni” została założona 20 stycznia 2015 roku. Misją i ideą jest przede wszystkim szeroko pojęta ochrona niewinnego dzieciństwa. Tak o sobie piszą założyciele:

„Naszą misją jest ocalenie dzieci i młodzieży przed rosnącymi zagrożeniami pedofilii, przemocy i wykorzystywania seksualnego poświęcając szczególną uwagę niebezpieczeństwom cybeprzestrzeni. Naszymi działaniami prewencyjno-interwencyjnymi obejmujemy uczniów szkół podstawowych i gimnazjalnych oraz podopiecznych placówek opiekuńczo-wychowawczych na terenie województwa pomorskiego.  Przygotowujemy także program, który dostarczy dorosłym kompetencji w zakresie kontroli rodzicielskiej. Pomagamy w ocaleniu osób, które doświadczyły wykorzystywania seksualnego w dzieciństwie i dziś zmagają się z traumą. Przerywając milczenie i opowiadając swoją historię, Ocaleni pozbywają się łatki „ofiary” i wreszcie rozpoczynają walkę o siebie. Obecnie prowadzimy bezpłatne konsultacje z radcą prawnym i organizujemy samopomocową grupę wsparcia „Ocaleni”.”


więcej informacji na stronie internetowej Fundacji „Ocaleni”: www.ocaleni.org


PSYCHOTERAPEUTA GDAŃSK  PSYCHOTERAPIA GDAŃSK

Konferencje, sympozja psychologiczne w Polsce: „VI Sympozjum Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej.”

Psychoterapia Psychodynamiczna GdańskZarząd Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej zaprasza na VI Sympozjum. Oddziały Towarzystwa zaprezentują swoją pracę terapeutyczną oraz teoretyczną. Sympozjum odbędzie się 13 i 14 września 2014r. w Hotelu Park Inn, ul. Monte Cassino 2.


Szczegółowy hormonogram:

Sobota, 13 września 2014r.

10.00 – 10.15   Przywitanie uczestników Sympozjum

11.15 – 11.45   „Edyp i/czy Narcyz – wybrane zagadnienia teoretyczne i praktyczne pracy z pacjentem homoseksualnym.” – Zuzanna Korga i Patrycja Staniszewska (Górnośląski Oddział Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej)

11.45 – 12.15   Przerwa kawowa

12.15 – 13.30   „Diagnoza strukturalna na podstawie zapisu sesji” – Beata  Senderecka (Wschodni Oddział Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej)

13.30 – 14.30   Lunch

14.30 – 15.30   „Kompleks Edypa i kompleks kastracyjny u pacjentki z osobowością unikającą.” Opis przypadku –  Mateusz Stróżyński (Wielkopolski Oddział Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej)

15.30 – 16.30   „Trudności początkującego terapeuty– prezentacja na podstawie pracy z pacjentem”  Katarzyna Duda (Zachodniopomorski Oddział Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej)

16.30 – 17.00   Przerwa kawowa

17.00 – 18.30   „Kogo widzę w lustrze? Prezentacja przypadku pracy z dziećmi po nadużyciu  seksualnym” – Magdalena  Chrzan-Dętkoś (Trójmiejski Oddział Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej)

18.30 – 20.00   „Psychoterapeuta Psychodynamiczny: filozof umysłu, neuronaukowiec czy lekarz? Kilka słów o tożsamości.” – Andrzej Trzęsicki (Dolnośląski  Oddział Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej)

20.00   Lampka Wina

Niedziela, 14 września 2014r.

09.00 – 09.30   Wydanie słuchawek do tłumaczenia

09.30 – 11.30   „Suicydalność i Osobowość Borderline: Ocena i Interwencje.” – dr Erick Fertuck

11.30 – 12.00   Przerwa kawowa

12.00 – 14.00   Sprawozdawcze Walne Zebranie Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej


dr Erick Fertuck – jest profesorem nadzwyczajnym psychologii w City University w Nowym Jorku. Ukończył Wydział Szkolenia Psychoanalitycznego i Badań w Columbia University Center, gdzie obecnie jest wykładowcą. Jest certyfikowanym terapeutą szkolącym w psychoterapii skoncentrowanej na przeniesieniu (TFP), stosowanej w leczeniu zaburzeń osobowości borderline (BPD) oraz innych poważnych zaburzeń osobowości. Od 10 lat prowadzi badania pacjentów z zaburzeniami osobowości borderline posługując się zorientowanym psychoanalitycznie społeczno-poznawczym podejściem w neuronauce. Otrzymał wiele nagród, w tym Young Investigator Award, International Society for the Study of Personality Disorders (ISSPD) oraz honorowany był udziałem w grantach, np. Career Development Award. Dr Fertuck prowadził również badania w oparciu o granty z kilku prywatnych fundacji, w tym z American Foundation for Suicide Prevention.


informacje zaczerpnięte ze strony internetowej Polskiego Towarzystwa Psychoterapii Psychodynamicznej: www.psychodynamika.pl


PSYCHOTERAPIA PSYCHODYNAMICZNA GDAŃSKPSYCHOLOG GDAŃSK

Konferencje, sympozja psychologiczne w Polsce: Konferencja Naukowa „Przestępstwa Seksualne.”

Gabinet Psychoterapii w GdańskuPomysł na organizację konferencji wynika z dostrzeżenia potrzeby kompleksowego spojrzenia przedstawicieli różnych dziedzin nauki oraz praktyków związanych zarówno z wymiarem sprawiedliwości, jak i pomocą psychologiczną na tak złożone i wieloaspektowe zagadnienie, jakim jest przestępczość seksualna. Przedmiotem podejmowanych rozważań będą różnorakie przestępstwa seksualne – począwszy od seksualnego wykorzystywania dzieci, poprzez zgwałcenia, kazirodztwo, aż do zabójstw na tle seksualnym. Nowatorski charakter tego przedsięwzięcia naukowego polega na tym, że doświadczenia i poglądy będą mogli wymienić eksperci reprezentujący takie obszary jak: kryminalistyka, kryminologia, postępowanie karne, prawo karne, prawo karne wykonawcze, prawo konstytucyjne, psychologia, psychiatria, seksuologia. Przyczynić się to może do sprawniejszego rozwiązywania wciąż pojawiających się w tym obszarze problemów. Konieczna jest nie tylko poprawa w zakresie wykrywania sprawców przestępstw na tle seksualnym i udowadniania im winy, ale również w podejmowaniu działań zapobiegawczych, resocjalizacji ich sprawców i nadzoru nad nimi oraz otoczenia ofiar opieką psychologiczną.


Data: 8 i 9 września 2014r.

Miejsce: Wydział Zamiejscowy w Poznaniu Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej, ul. Kutrzeby 10

Komitet naukowy:

dr hab. Anna Zalewska, prof. SWPS – przewodnicząca – Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej WZ w Poznaniu

– dr hab. Maria Beisert, prof. UAM – Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

– mgr inż. Michał Chrzanowski – Dyrektor NASK

– dr hab. Szymon Draheim, prof. SWPS – Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej WZ w Poznaniu

– dr hab. Teresa Gardocka, prof. SWPS – Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej WZ w Poznaniu

– prof. dr hab. Piotr Girdwoyń – Uniwersytet Warszawski

– dr hab. Ryszard Jaworski, prof. UWr – Uniwersytet Wrocławski

– mł. insp. dr Waldemar Krawczyk – Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji w Warszawie

– dr hab. Marek Leśniak – Uniwersytet Śląski w Katowicach

– dr hab. Zbigniew Lew-Starowicz, prof. AWF – Akademia Wychowania Fizycznego w Warszawie

– prof. dr hab. Teresa Rzepa – Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej WZ w Poznaniu


Komitet organizacyjny:

dr Piotr Herbowski – przewodniczący – Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej WZ w Poznaniu

– dr Piotr Jóźwiak – Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej WZ w Poznaniu

– dr Krzysztofa Krowiranda – Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji w Warszawie

– mgr Agnieszka Lewicka – Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej WZ w Poznaniu

– mgr Katarzyna Machniak – Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji w Warszawie

– mgr Martyna Różycka – NASK

– kom. mgr Dominika Słapczyńska – Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji w Warszawie

– podkom. dr n. med. Renata Zbieć-Piekarska – Centralne Laboratorium Kryminalistyczne Policji w Warszawie

– dr Bartłomiej Wróblewski – Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej WZ w Poznaniu

– dr Anna Ziółkowska – Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej WZ w Poznaniu


informacje zaczerpnięte ze strony internetowej Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej: www.swps.pl


GABINET PSYCHOTERAPII W GDAŃSKUTERAPIA GDAŃSK